Blogs

1 November 2010, 11:06

I am really honored to have this opportunity to join the Volangteer program. It is very appealing to me. As we all know, each culture has its own unique character. By participating in the Volangteer program, I can learn more about the cultural differences and we can also learn more tolerance towards cultural differences.

Like today, for example. Not only could I learn more about the local culture of Friesland and learn some Frisian words, I could also teach foreign people Chinese (the most difficult language in the world). We all enjoyed the process of teaching each other and also making a lot of fun. Besides that I could make a great foreign friend.

I love the Volangteer program and I will keep with it as long as possible.

Jackie Wang

7 Juli 2010, 08:47

20 April 2010, 09:12

In het Fries schrijven lukt me nog niet. Verstaan kan ik het Fries dankzij de aardige Friezen om me heen al redelijk goed, maar Fries spreken of schrijven zal nog even duren...
Toen ik voor mijn werk bij de Fryske Akademy naar Fryslân kwam, vond ik het eerst moeilijk om met Fries om me heen éérst Nederlands te leren. Mijn collega's onder elkaar hebben natuurlijk altijd Fries gesproken. Vaak wist ik ook eerst niet, wat nu Nederlands en wat Fries was - voor een ondeskundige lijken de talen toch redelijk op elkaar. Ook vond ik het moeilijk te leren, wat nu typisch Fries is en wat typisch (algemeen) Nederlands. Maar gelukkig was ik het kleine taal- en cultuurproject van mijn brave collega's! Dus wist ik snel dat ze tegen mij altijd Nederlands spraken, ze mij graag corrigeerden en mij ook zonder dat ik het moest vra-gen verhaaltjes uitlegden. Het bleek dus, de Friezen en Fryslân zijn wél bijzonder, en wel op een heel positieve, gulle en hartelijke manier, die wel verleidt om Fryslân iets beter te leren kennen.

Insiders

Op mijn fiets probeerde ik daarom alle kanten rondom Leeuwarden te verkennen. Maar zon-der auto en alleen, zonder iemand die een beetje bekend is in al die dorpjes en stadjes vond ik het lastig om echt de ziel van het land beter te begrijpen. Toen mijn collega Sieta over het Volangteers-project vertelde, dacht ik direct: dat zou een mogelijkheid kunnen zijn, om een beetje meer bij de 'insiders" terecht te komen.
Tsjerk en zijn 406 coupé vervullen wat dat betreft alle verwachtingen en meer! Onder het genot van een biertje of tijdens een etentje hoorde ik verhalen over Nederlands-Friese poli-tiek, het verschil tussen bepaalde regio's, het culturele leven in Fryslân, Fryslân in Neder-landse literatuur, Friese literatuur en, en, en- Ook als ik vrienden op bezoek had in Leeu-warden was Tsjerk van de partij; hij was altijd heel open wat het 'entertainen" van buitenlan-ders betreft - of dat nu in het Nederlands, Duits of Engels was.
En ja, door lange gesprekken is mijn Nederlands zeker ook veel beter geworden. Nu moet Tsjerk er nog even aan wennen om ook Fries tegen me te spreken, want dat wil ik ook graag nog beter kunnen verstaan.

Zijn coupé en mijn vriend

Met zijn coupé en mijn vriend hebben we een heerlijke zondag in Franeker en Harlingen doorgebracht. Met z'n tweeën hebben we van de coupé nog vaker gebruikt gemaakt; tussen Leeuwarden en Makkum heb ik nu al vrij veel gezien en beleefd. Zo heb ik bijvoorbeeld door Tsjerk mijn favoriete restaurant van Fryslân gevonden, Jonker Sikke in Jellum.

Fries tussen de Friezen

Afgelopen zaterdag ben ik dus uit mijn flat getrokken om met mijn vriend en zwangere buik naar Bremen te verhuizen. Tsjerk en mijn collega Tjallien hebben me met al die dozen en andere spullen fantastisch geholpen! Toen we een pauze hielden hebben Tjallien en Tsjerk dus Fries gesproken, ik Nederlands en tussendoor sowieso Duits, omdat ook mijn moeder en nog twee Duitse vrienden van me erbij waren. Mijn moeder vond het heel spannend om er naar te luisteren en heeft tussendoor steeds gevraagd (net zo als ik een jaar geleden): was dat Fries? Was dat nu Nederlands? Dat voelde wel fijn, omdat ik nu alles wel goed begrijp en het aan haar kon uitleggen. Op dat moment voelde ik me wel bij deze Friezen om me heen horen. Ik heb vaak gehoord dat Friezen koppig en gesloten tegenover niet-Friezen zouden zijn. Ik ken dit volkje echter tot nu alleen maar als open en betrouwbaar en altijd bereid om buitenlanders in hun Friese wereld op te nemen, als ze maar geïnteresseerd zijn.

Pannenkoekenstroop

Zaterdagavond vond ik mezelf helemaal moe op Tsjerk's bank terug, met een bak thee in de ene hand en een pannenkoek in de andere. En ik heb iets over goede pannenkoekenstroop geleerd. Heerlijk!

Verena Steinbrink

20 April 2010, 09:12

Einlik bin ik fansels wat in 'vreemde eend in de bijt". Teminsten, as it om it projekt 'Volangteers" giet. Volangteers is der primêr op rjochte om ynternasjonale studinten, dy't yn it ramt fan bygelyks it Erasmus-programma in skoftsje yn Ljouwert tahâlde, op boartlike wize yn ...e kunde komme te litten mei Fryslân en it (learen fan it) Frysk (en it Nederlânsk). Dat troch har te keppeljen oan Fryske studinten. Dy't dêr fansels ek wer fan leare.
Al mei ik mysels betiden noch graach ris wat studintikoas gedrage, goed besjoen stean ik sa stadichoan, de tritich passearre, fêste baan by de provinsje, 406 coupé ûnder de kont, eigen hûs, hypoteek en kat (koartsein: hûs, beam, bist), feitlik ridlik fier ôf fan it studintebestean. Hoe't ik dan dochs as frijwilliger belutsen rekke bin by in projekt lykas Volangteers?

Romme kritearia

Dat is te tankjen oan twa minsken. Yn it earste plak oan myn goede freon Henk Wolf, ien fan de inisjatyfnimmers fan it projekt. Hy hie fansels foldwaande frijwilligers nedich foar syn projekt en fette dêrby de eigen kritearia oangeande de seleksje fan dyselde frijwilligers ('studinten"), nei alle gedachten út pragmatysk eachpunt wei, noch al rom op. En kaam sadwaande (ek) by my út. Yn it twadde plak is myn aktive dielname oan dit projekt te tankjen oan Verena Steinbrink, sels ek al in skoftsje gjin studinte mear, en út Dútslân wei oan it wurk rekke by it Mercator Kennissintrum yn Ljouwert. Verena, sels 28, woe yn it ramt fan Volangteers leaver net oan immen keppele wurde dy't in stik jonger as sysels is, en waard sadwaande oan my tawiisd. Of oarsom.

Take it or leave it

Fansels doch ik ek mei oan Volangteers om't ik it in sympatyk projekt fyn. Ik haw sels in skoftsje yn Antwerpen studearre/staazjerûn (ik jou ta, net hiel fier fuort), en haw doe sa'n projekt einlik wol mist. Ik wie benammen op ...e universiteit te finen en folle mear as de rûte fan myn hûs oan it Sint Jansplein, nei de Groenplaats, en fan de Groenplaats nei de kampus yn Wilrijk, haw ik, om earlik te wêzen, net sjoen fan Antwerpen (ôfsjoen fan it 'frietkot", de Spoorwegkathedraal en in stikmannich kroegen). Ik fûn it boppedat ek noch net sa maklik om yn kontakt te kommen mei de Flaamske studinten. Hoe aardich en foarkommend ek, sy sieten fansels ek yn har tredde jier en sieten no net bepaald op myn persoan te wachtsjen. Ik moast mysels echt útnoegje betiden, en dat fûn ik net altyd like maklik, want myn grûnhâlding is dochs mear 'take it or leave it" en 'graach of net". En dat wurket net altyd yn sokke situaasjes.

Gabelfrühstück

It joech my yn it foar dan ek al in goed gefoel om dwaan te kinnen foar in oar wat ik sels mist hie doe't ik útwikselstudint wie. Boppedat beskik ik dus oer dy 406 coupé, dêr't ik graach yn ryd (stilstean is djoerder) en dy't my boppedat de gelegenheid jout om der ris op út te gean mei myn Volangteers-maatsje, om har sa wat mear fan Fryslân sjen litte te kinnen. En dat hawwe Verena en ik dan ek in soad dien. Neist de gebrûklike itentsjes, kroechbesites en Gabelfrühstück -sessys fansels, dat ek ?. Sa hat V. boppedat har Nederlânsk en Frysk wat oefenje kinnen en haw ik myn Dútsk wer wat ophelje kinnen. En in freondin der by krigen.

Bremen

"frûne sneon fûn ik mysels mei doazen en planten yn ...e hân werom yn it treppehûs fan de flat oan de Julianaleane 55b. Dy doazen en planten moasten nei ûnderen, om yn in karke set te wurden. Tegearre mei in soad oare saken fansels, lykas stuollen, in matras, in fyts en, no ja, it idee is dúdlik: myn Volangteers-partner Verena sil ferhúzje. Nei in appartemint yn Bremen, dêr't sy tegearre mei har freon Keno ynlûke sil. En yn augustus binne sy alle gedachten mei syn trijen, want Verena is swier fan har earste. Mar ik bin har noch net kwyt gelokkich, want myn Volangteers-freondin bliuwt foarearst noch by Mercator oan it wurk en hat in útfanhûzersadreske yn Ljouwert fûn. En mocht sy har úteinlik dochs fulltime yn Bremen te wenjen sette, dan haw ik dêr ek in moai adreske!

Tsjerk Bottema

8 Maart 2010, 13:09

29 Januari 2010, 09:25

I am 20 year old girl from the Czech Republic who studies at uni in Birmingham, UK. This suggests that my nature itself has already become somehow international. I got a chance to participate in an Erasmus exchange which I considered to be a great opportunity. Among all the countries to choose from, I have picked up the Netherlands, particularly small town Leeuwarden in Friesland district, for its high reputation in educational quality, cultural heritage and natural beauty and also for the fact that I foresee the country to have high standards of living. Based on this vision, I made my way to the Netherlands, the country of tulips, windmills, weed, red lights and no hills. The first days were confusing and all fun with other international students, as there is a university guild of students who prepared all sorts of parties and games to socialize us, newbies. The cross-cultural differences were sometimes more and sometimes less vivid. Sometimes more disturbing, sometimes not encountering my world at all. This is what Volangteers helped me with most. My buddy was really helpful with small things that made my life much easier. As I cannot speak Dutch, these small things can really annoy your life as you can imagine. He translated for me what I needed, suggested me how to travel by train for cheap, where to go and listen to a good music etc. Although we have not met many times, because my uni was so time-consuming, his help has been very much appreciated and sometimes even made my day! I would recommend Volangteers to every newbie in Leeuwarden, thought the help might not be really visible, every small piece helps!

Thanks Volangteers!

Tereza Kohutova

22 Januari 2010, 13:38

Fan 't simmer waard ik keppele oan dr. Samuel de Vries. "The Freeze", sa't er it sels sei. In Amerikaan fan in jier as 50 mei Fryske roots. In âld-tante fan him wennet yn Warkum; in perfekt ekskús om nei Fryslân te kommen en per fyts ús provinsje kinnen te learen.

Yn 'e pear dagen dat dr. The Freeze yn Ljouwert útfanhuze haw ik twa kear mei him op it terras sitten. Ik lies him foar wylst hy alles opnaam mei in iPhone om back in the USA werom te hearren.

By my yn 'e kast leit noch it boekje Fryslân Sjong. Samuel die it my kado mei it idee dat ik it him fia Skype foarsjonge soe sadra't er werom yn Amerika wie. Sûnt haw ik him noch ien kear troffen. Net online. Hy wie ûnderweis nei Skylge en frege my hoe't de minsken dêr wiene.

Sito Wijngaarden

22 Januari 2010, 11:20

"Sjoch!" sag ich ganz stolz und hebe mein Bierglas. Die anderen ziehen mit und stoßen mit mir an. Eine nette Runde hat sich versammelt, dennoch fällt eines auf. Eine Nordfriesin hat sich zwischen die westfriesische Runde gemischt.
Neben mir auf dem Tisch liegt ein voll gekritzelter Zettel mit Westfriesischen Sätzen die man gut zum alltäglichen gebrauch nutzen kann. Wie z.B. 'Sille we jun nei de kroech?' oder 'Fryslân is it moaiste lân op iende'.
Neben mir sitzt Mathijs, der Autor der Kritzlereien. Er macht beim VoLANGteer-Projekt mit und hilft der Nordfriesin beim Westfriesisch lernen. Die Nordfriesin ist 18 Jahre alt und wohnt für ein Jahr in der Westfriesischen Hauptstadt Ljouwert (Leeuwarden). Grundlegend musste die Nordfriesin feststellen, dass es viel geduld braucht um eine neue Sprache zu erlernen. Immer wieder kommen neue Wörter hinzu die man sich merken soll und dennoch geraten nach allen Bemühungen manche Wörter wieder in Vergessenheit. Eine sehr diffizile Situation. Selbstmotivation ist das Stichwort. Ohne Motivation ist es schwierig sich den immer wieder neuen Herausforderungen zu stellen. Doch ohne Gefühl geht's auch nicht, denn dass Herz muss mit! Jeder kann Vokabeln pauken, aber man muss auch lernen die Sprache zu fühlen. Schließlich ist die Sprache nicht nur ein aneinanderreinen von Wörtern sondern auch ein mittel um Gefühle auszudrücken.
Ich nehme noch ein schluck Bier aus meinem Glas und merke wie mein Kopf glüht. Die vielen neuen Wörter kreisen um mich herum. Wie soll ich mir das bloß alles wieder merken?

Helen G. Christiansen (Germany)

19 Januari 2010, 09:15

Since January I live and work in Friesland . Almost all of my colleagues speak Frisian amongst each other. Since I did not even speak Dutch when I came here, they very sweetly helped me to learn Dutch first. However, to really integrate one needs to understand some Frisian and to learn a bit about the Frisian 'Otherness'.

One of my colleagues participates in the Volangteers projects as a native Frisian. She suggested that I should take part in this project if I want to learn a bit more about the place where I live now. That was a very good idea of hers. Together with my Volangteers partner I have already been to a couple of Frisian places. This way you get to see the country through the eyes of somebody who grew up here. I can now imagine a little better how life looks like in a Frisian village. Also to have the opportunity to talk about Dutch and Frisian politics with a native is a big plus about my Volangteers partner. Something I would not really do with my colleagues.

In general I got quite enthusiast about Friesland 's characteristics, probably more than I would have if I would not have taken part in the project. I now take part in a Frisian language course at the local adult education centre. From the Volangteers project I got a mini-language course on a MP3 player, which is quite fun to listen to.

I enjoy having the chance involving with locals. Something, which is often difficult when you just moved to a new place. But I was lucky enough to have the chance to I enjoy Frisian 'gezelligheid' and I am quite happy to stay here a little longer!

Verena Steinbrink (Germany)

19 Januari 2010, 09:10